درود فراوان بر شما دوستان پارس من
مرا ببخشید بخاطر این که چند وقتی نبودم و نتوانستم وبلاگ را اپ کنم و از همه مهمتر نتوانستم به دیدگاه های شما پاسخ بدهم . متاسفانه بخاطر مشکلات زیادم بوده و دلیل دیگری نداشته است.
امید وارم که عذر مرا پذیرفته باشید.
اماطبق تصمیم قبلی خود مطالب را از جائی کپی نمی کنم و فقط دانسته های خود را برای شما باز گو خواهم کرد.

ما ایرانیان تاریخ خود را فراموش کرده ایم.
بله درست خوانید (ما ایرانیان تاریخ خود را فراموش کرده ایم).
شاید ما همین چند صد نفری که در اینترنت برای تاریخ ایران فعالیت می کنیم از تاریخمان به صورت دقیق خبر داریم اما اکثر مردم ما از تاریخ خود بی اطلاع هستند.شما خود این را می دانید اما این را گفتم تا به شما حرف هایم را ثابت کنم
یک مثال باارز برای شما می زنم
در ایران باستان مردم دارای اراده بوده اند و با علم دانشمندان و با تلاش و زحمت کاری کرداند که ما امروز به ایرانی بودن خود افنخار کنیم انها با قدرت و اراده خود دنیا را یک کشور کردند و کتیبه هائی بر جا گذاشتند که حتی بعد از گذشت هزاران سال از روی انها هنوزهم جای تامل دارد و باعث شگفتی انسانهای قرن 21 می شود. ما باید انها را سر لوحه ی کار خود قرار بدهیم.
مثلا شخصی می خواهد کنکور بدهد 2حالت وجود دارد.
1:.وی تلاش خود را کرده اما خود را دست کم می گیرد و سر کنکور به امامان عرب و اعراب متوصل میشود و این گونه به خود امید میدهد .وقتی هم که در کنکور قبول بشود می گوید امامان مرا یاری کرده اند.
2 :اما در حالتی دیگر فرد هیچ زحمتی نکشیده و شب قبل از کنکور به امامان متوصل شده و از انان یاری می طلبد تا شاید انان به جای وی امتحان دهند و او در دانشگاه قبول شود و وقتی قبول نمی شود می گوید انان صلاح دانسته اند که من قبول نشوم ! ! ! در صورتی که اگر زحمت می کشید نتیجه عوض می شد. ! ! !

نتیجه این مثال :
این دو شخص به جای این که تاریخ کهن و دانشمندان و بزرگان خود را به یاد بیاورند و مانند انان تلاش فراوان بکنند و بیاد بیاورند که ایرانی هستند و برای سربلندی ایران تلاش کنند به امامان عرب دست نیاز بر می دارند.
اگر انان دانشمندانی چون اشو زرتشت .ابو علی سینا و... را بیاد اورند و بدانند که در کشوری زندگی می کنند که روزی شخصی به نام کوروش بزرگ زندگی می کرده و دنیا را یکی کرده و اولین حکومت چند ملیتی را به راه انداخته دیگر دست به دامان کسی نشده و با تکیه به تاریخ خود و بزرگان این سرزمین کهن اراده کرده و در راه بیشتر قدم خواهد برداشت
من نمی گویم که دعا کردن اثری ندارد و ما نباید دعا کنیم .دعا نیروی امید به انسان می دهد اما چرا ما به زبان و کیش خود(زرتشتی) دعا نکنیم .
این مطالب را که گفتم در مردم زیاد می توان دید .به هزاران شکل و نوع دیگر و تنها دلیل این است که انها گذشته خود را فراموش کرده و به تاریخ پوچ دیگر مردمان که از دشمنان خونی ما هستند(اعراب) دست نیاز برداشته اند
این نتیجه دیدگاهای من بود که با خود انها را دیده ام .
لطفا مرا با دیدگاههای خود یاری نمائید.             درود بر شما
                                                                     سرباز کوروش بزرگ(شاهزاده ی ایرانی)...